انرژی فقط یک منبع فیزیکی نیست بلکه دراصل،احساسی، شناختی و معنوی است. بدن و ذهن در تعامل مداوم هستند و سرزندگی آنها با انتخابهای روزانه شکل میگیرد.عاداتی مانند فکر کردن بیش از حد، جلب رضایت مردم و روزمرگی ، به آرامی منابع ذهنی را تخلیه میکنند و باعث میشوند افراد دائماً احساس خستگی، اضطراب یا بیرمقی کنند این موارد به نوعی مصرفکنندههای انرژی درونیمان هستند که بهصورت رفتارهای خاموش و غالبا بر حسب عادت، آرامش درونی را از بین میبرند.
در مقابل، تمرینهایی مانند تنفس عمیق، حرکات آگاهانه، ارتباط معنادار و گفتگوی درونی مثبت ، انرژیزا بوده و سیستم عصبی را تقویت میکنند، وضوح ذهنی را افزایش میدهند و تعادل را بازیابی میکنند.
تندرستی پایدار و ماندگار به تقویت آگاهانهی بخشندگی و رها کردنِ دلبستگیها، بستگی دارد.
منابع انرژی بخش:
◦ نور آفتاب
◦ اصیل و قابل اعتماد بودن
◦ گفتار درونی مثبت
◦ تحرک کافی
◦ زندگی کردن در لحظه
◦ تنفس عمیق
◦ آب تصفیه شده
◦ باذهن آگاه زیستن
◦ خوردن غذاهای مغذی
◦ موسیقی
◦ پذیرش
◦ ارتباط با دوستان
◦ قانع بودن
◦ عشق
هدردهندههای انرژی:
◦ قند
◦ بخاطر رضایت دیگران رفتار کردن
◦ ترس و تردید
◦ نشستن طولانی مدت
◦ تفکر افراطی
◦ نگرانی
◦ کمآبی بدن
◦ زندگی براساس عادات(روزمرگی)
◦ غذاهای فرآوری شده
◦ اخبار
◦ نارضایتی دائمی
◦ شایعات
◦ آشفتگی و بینظمی
◦ احساس تنفر